colliding

I'm alright, I swear
It's just that I cry when I see the clouds
and worlds are colliding in my chest

in that space that holds the universe
and everything is loud
And everything is art.
 
 05-07-2024

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

lucht

ik hou van die beginnende herfstlucht voor het eerst sinds lang voel ik vrijheid rondom mij, zit de stad niet op mijn vel geven mijn stappen me ruimte en veiligheid een gronding waar ik in de zomer geen grip op kreeg ik wandel langs het water en ruik hoop in de lucht hoop die de laatste weken aan mijn zintuigen ontsnapte hoop dat het nog wel goed komt met ons hoop dat we verder gaan hoop dat we niet kapot gaan aan mekaar liefde kruipt waar ze niet gaan kan en ik kruip mee, rustig de wereld rond met kussentjes op mijn knieën geplakt warme choco op mijn lever en een flesje herfstlucht in mijn binnenzak 16-09-2025 
Meer lezen

maansomnia

Afbeelding
de maan houdt me wakker of ik gevoelig ben, vraagt ze goh, enkel aan de getijden in m'n binnenste aan het magnetisme tussen haar fasen en mijn ingesloten waters en dat tussen mensenharten aan het bloed dat uit me vloeit en zichzelf weer opbouwt aan wat ik niet gezegd krijg maar misschien wel geschreven aan de menselijkheid die vertrappeld wordt en dan weer kracht ingeblazen door onszelf te durven zijn door elkaar te helpen leunen aan het vel dat ik afgooi vlak voor ik dat allerlaatste schubbetje durf loslaten aan de beweging waar mijn lijf niet klaar voor is en die die spontaan gebeurt aan paarse waaiers en kiemende haarspeldjes aan chocoladetabletten aan de zon in mijn ogen en de geur van growentesojep aan mijn dromen van de vorige nacht die liggen te wachten op mijn hoofdkussen tot ik ze opraap en terug de slaap in ga terwijl de maan me wakker houdt of ik gevoelig ben, vraagt ze enkel aan het leven, zeg ik en aan cycli, dus misschien ook wel aan de dood vraag me dat nog eens als ...
Meer lezen

van liefde naar protest en terug

Het is de laatste dag van een schrikkelloze februari. Ik sta buiten en kijk naar de prachtige blauwpaarsrozeoranje schemering die het lelijke appartementsgebouw aan de rand van het park omarmt. Op de (ik tel) 25ste verdieping spot ik nog één raam met kerstlichtjes. Venus straalt me aan door de boomtakken heen, op de avond van de befaamde planetenparade. Ik sta tegen een boom geleund, vlakbij de plek waar ik vorige herfst werd aangevallen, en merk dat het me voor de eerste keer niks meer doet. Toen durfde ik het zelfs maar aan een paar mensen vertellen, nu gaat het onnadenkend mijn toetsenbord in. Er zijn engere dingen tussen hemel en aarde. Een regering met een opgestoken middelvinger in de poep van onze langbevochten sociale rechten, verscholen achter een "het is voor jullie eigen goed". Een wereldpolitiek die doet twijfelen of we érgens nog wel veilig zijn voor het absolute machtsmisbruik door enkele witte mannen met beschamend veel geld, een losgeslagen ego en een zeer b...
Meer lezen