kleine overwinningen


Mijn fiets heeft na maanden eindelijk een nieuwe pikkel. Staan dat hij kan nu, helemaal zelfstandig.
Met mijn al even nieuwe ketting bolde ik daarnet helemaal kraakloos het huis van een vriend voorbij. Ik zag dat hij nu eindelijk een muggenraam heeft. Ik ben trots op hem. Op mijn mooie paarse bloem aan mijn fietsstuur. Op de kleine overwinningen des levens.

Met een avondlijke zak chips in de hand denk ik terug aan de apothekeres vanmiddag.
Ze zei dat ik mijn hooikoortspilletjes best voor het slapengaan neem, want dan heb je toch al twee uur niet meer gegeten, en ze werken het best op een lege maag.
Ik knikte schaapachtig, maar wist niet zeker of het ging om subtiel ingepakt professioneel levensadvies, of charmante naïviteit. Ik smul Bourgondisch verder. Dat pilletje neem ik morgen wel.
 
09-05-2018

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

lucht

ik hou van die beginnende herfstlucht voor het eerst sinds lang voel ik vrijheid rondom mij, zit de stad niet op mijn vel geven mijn stappen me ruimte en veiligheid een gronding waar ik in de zomer geen grip op kreeg ik wandel langs het water en ruik hoop in de lucht hoop die de laatste weken aan mijn zintuigen ontsnapte hoop dat het nog wel goed komt met ons hoop dat we verder gaan hoop dat we niet kapot gaan aan mekaar liefde kruipt waar ze niet gaan kan en ik kruip mee, rustig de wereld rond met kussentjes op mijn knieën geplakt warme choco op mijn lever en een flesje herfstlucht in mijn binnenzak 16-09-2025 
Meer lezen

stretch marks

You didn't break my heart, you stretched it and these growing pains, they tend to tenderize what's in the way. A sweetness lies in the discomfort of strengthening and lengthening this muscle and I feel held by the clouds that I admire, the trees that give me cover from the rain, the last sunrays exploding into colour. I see myself embraced by everything that I think I lack as if it never left but was only waiting right outside the boundaries of where I thought I wasn't allowed to walk. You didn't break my heart, but goodness, how it aches in its expansion how my ancient wounds flicker as they observe that this is different, this time I'm staying, this time I won't abandon my grace.   20-07-2025 
Meer lezen

stilte

"Ik was aan het luisteren naar de stilte, en toen kwam er nog iets diepers dan de stilte en dat was jouw stem." ~ Anneleen Brabants Voor minder poëzie dan dat neem ik de telefoon niet meer op.
Meer lezen