Soms schrijf ik dingen

ik hou van die beginnende herfstlucht voor het eerst sinds lang voel ik vrijheid rondom mij, zit de stad niet op mijn vel geven mijn stappen me ruimte en veiligheid een gronding waar ik in de zomer geen grip op kreeg ik wandel langs het water en ruik hoop in de lucht hoop die de laatste weken aan mijn zintuigen ontsnapte hoop dat het nog wel goed komt met ons hoop dat we verder gaan hoop dat we niet kapot gaan aan mekaar liefde kruipt waar ze niet gaan kan en ik kruip mee, rustig de wereld rond met kussentjes op mijn knieën geplakt warme choco op mijn lever en een flesje herfstlucht in mijn binnenzak 16-09-2025 

You didn't break my heart, you stretched it and these growing pains, they tend to tenderize what's in the way. A sweetness lies in the discomfort of strengthening and lengthening this muscle and I feel held by the clouds that I admire, the trees that give me cover from the rain, the last sunrays exploding into colour. I see myself embraced by everything that I think I lack as if it never left but was only waiting right outside the boundaries of where I thought I wasn't allowed to walk. You didn't break my heart, but goodness, how it aches in its expansion how my ancient wounds flicker as they observe that this is different, this time I'm staying, this time I won't abandon my grace.   20-07-2025 

"Ik was aan het luisteren naar de stilte, en toen kwam er nog iets diepers dan de stilte en dat was jouw stem." ~ Anneleen Brabants Voor minder poëzie dan dat neem ik de telefoon niet meer op.

Het is de laatste dag van een schrikkelloze februari. Ik sta buiten en kijk naar de prachtige blauwpaarsrozeoranje schemering die het lelijke appartementsgebouw aan de rand van het park omarmt. Op de (ik tel) 25ste verdieping spot ik nog één raam met kerstlichtjes. Venus straalt me aan door de boomtakken heen, op de avond van de befaamde planetenparade. Ik sta tegen een boom geleund, vlakbij de plek waar ik vorige herfst werd aangevallen, en merk dat het me voor de eerste keer niks meer doet. Toen durfde ik het zelfs maar aan een paar mensen vertellen, nu gaat het onnadenkend mijn toetsenbord in. Er zijn engere dingen tussen hemel en aarde. Een regering met een opgestoken middelvinger in de poep van onze langbevochten sociale rechten, verscholen achter een "het is voor jullie eigen goed". Een wereldpolitiek die doet twijfelen of we érgens nog wel veilig zijn voor het absolute machtsmisbruik door enkele witte mannen met beschamend veel geld, een losgeslagen ego en een zeer b...

Het wordt later donker. Ge begint het te voelen. De kriebels in uw lijf schreeuwen lente, maar ze moeten nog efkes wachten. Dat die kriebels er al zijn eind januari stoort niet. De mist en kou hebben ze lang genoeg de kop ingedrukt. Ge zijt moe geweest, en ziek, en het wordt tijd voor een zonneke in huis en daarbuiten. Warmte op uw gezicht, licht in uw oogskes, de leutigheid van te kunnen buitenkomen zonder dertigduizend lagen aan. Het blijft langer licht, en dat het tijd werd dedju. Tijd om terug wat leven te voelen in uw botten, en de goesting te herontdekken om af en toe een beetje zot te zijn. Er is iets veranderd in uw hoofd toen het donker was en ge uw slinger met 10 LEDjes rond uw nek hing om uzelf op te vrolijken. Ge zag dat de mensen rond u er ook vrolijk van werden. Ge schaamt u minder. Ge hebt minder neiging om u te verontschuldigen voor wat ge niet misdoet. Ge wilt niet meer sorry zeggen omdat ge bestaat. Ge bestaat gewoon, gelijk iedereen. De kriebels zijn welgekomen. Ge w...

Er is iets in beweging Het schrijdt, het schuift Het trekt aan mijn mouw en tikt op mijn schouder Mijn ogen wagenwijd open gesperd, kan ik toch niks anders dan het volgen op de tast Schrijdend, schuifelend Pas achteraf zal ik vantevoren weten hoe het eruit heeft gezien Met de wijsheid van een kleuter vind ik de lijn in het zand en ik dans er overheen, onverschrokken tenen landend op die minuscule stukjes glas Ik kom neer zonder schram en ben alweer vergeten waarom ik voorzichtig was toen de zandkorrels nog rotsen waren en de wind onevenwichtig Alles is zachter nu je blik gevangen is als herinnering die nooit aan helderheid inboet tijdloos in de warme lucht tussen ons in Er is iets in beweging het streelt zachtjes mijn arm, en net voordat ik me omdraai en mezelf in de ogen kijk ik de jouwe 07-07-2024 19-01-2025