Soms schrijf ik dingen

Het wordt later donker. Ge begint het te voelen. De kriebels in uw lijf schreeuwen lente, maar ze moeten nog efkes wachten. Dat die kriebels er al zijn eind januari stoort niet. De mist en kou hebben ze lang genoeg de kop ingedrukt. Ge zijt moe geweest, en ziek, en het wordt tijd voor een zonneke in huis en daarbuiten. Warmte op uw gezicht, licht in uw oogskes, de leutigheid van te kunnen buitenkomen zonder dertigduizend lagen aan. Het blijft langer licht, en dat het tijd werd dedju. Tijd om terug wat leven te voelen in uw botten, en de goesting te herontdekken om af en toe een beetje zot te zijn. Er is iets veranderd in uw hoofd toen het donker was en ge uw slinger met 10 LEDjes rond uw nek hing om uzelf op te vrolijken. Ge zag dat de mensen rond u er ook vrolijk van werden. Ge schaamt u minder. Ge hebt minder neiging om u te verontschuldigen voor wat ge niet misdoet. Ge wilt niet meer sorry zeggen omdat ge bestaat. Ge bestaat gewoon, gelijk iedereen. De kriebels zijn welgekomen. Ge w...

Er is iets in beweging Het schrijdt, het schuift Het trekt aan mijn mouw en tikt op mijn schouder Mijn ogen wagenwijd open gesperd, kan ik toch niks anders dan het volgen op de tast Schrijdend, schuifelend Pas achteraf zal ik vantevoren weten hoe het eruit heeft gezien Met de wijsheid van een kleuter vind ik de lijn in het zand en ik dans er overheen, onverschrokken tenen landend op die minuscule stukjes glas Ik kom neer zonder schram en ben alweer vergeten waarom ik voorzichtig was toen de zandkorrels nog rotsen waren en de wind onevenwichtig Alles is zachter nu je blik gevangen is als herinnering die nooit aan helderheid inboet tijdloos in de warme lucht tussen ons in Er is iets in beweging het streelt zachtjes mijn arm, en net voordat ik me omdraai en mezelf in de ogen kijk ik de jouwe 07-07-2024 19-01-2025